پیر گوشی (کم شنوایی در افراد مسن)

فروردین ۱۱, ۱۳۹۹
https://www.samakneda.com/wp-content/uploads/2017/03/Pirgooshi.jpg

از آن جایی که سیستم شنوایی انسان در سال های متمادی(در خواب و بیداری )در معرض اصوات محیطی زیادی قرار می گیرد،در نتیجه از حدود سن ۵۰ سالگی کارآیی این سیستم به تدریج پایین می آید به طوری که تقریبا حدود ۴۰% افراد بالای ۶۰ سال و ۵۰% افراد بالای ۷۰ سال دچار کم شنوایی می گردند.

پیر گوشی چیست؟

افت شنوایی آرام و تدریجی که در اثر افزایش سن رخ می دهد ،پیر گوشی گفته می شود.

با افزایش سن در کل سیستم شنوایی از مجرای گوش تا قشر مغز تغییراتی ایجاد می شود.اما بیشترین تغییرات در حلزون گوش داخلی ،عصب شنوایی و مسیرهای آن در مغز ایجاد می گردد.

در حلزون گوش دسته ای از سلول های مژکدار آسیب می بینند و ضعیف عمل می کنند. عصب شنوایی تحلیل می رود و حتی در قشر مغز نیز عملکرد بعضی از سلول ها ضعیف می شود.

کم شنوایی در افراد مسن (پیر گوشی)از نوع حسی عصبی،دو طرفه و متقارن می باشد.افت شنوایی بیشتر در فرکاس های زیر دیده می شود و به مرور زمان ممکن است فرکانس های بم نیز در گیر شود.به دلیل افت شنوایی در فرکانس های زیر و هم چنین ضعیف بودن عصب شنوایی،درک گفتار و تشخیص کلمات به ویژه در محیط های شلوغ پایین می آید.

انواع پیر گوشی

پیر گوشی بنابه محل ضایعه به چند دسته تقسیم می شود.با توجه به پیچیدگی مطلب توضیح را جع به انواع پیر گوشی در این بحث میسر نیست و ما فقط به ذکر عنوان آن ها می پردازیم.

پیر گوشی حسی(حلزونی )

پیر گوشی عصبی

پیر گوشی عروقی

پیر گوشی متابولیک

پیر گوشی مرکزی(مغزی)

در اکثر موارد تلفیقی از ۲ یا ۳ نوع پیر گوشی در یک فرد دیده می شود.

علل پیر گوشی

مهم ترین علت ، تغییر در جریان خون عروق تغذیه کننده گوش داخلی به علت بیماری های قلبی ،فشار خون بالا،مشکلات عروقی و در نتیجه دیابت و تصلب شرائین می باشد.

قرار گرفتن در معرض سرو صدای زیاد  و طولانی مدت

داشتن زمینه های ارثی

اثرات جانبی بعضی از داروها

وجود سابقه ضربه به سر

همگی از علل مساعد کننده پیر گوشی زود رس می باشند.

علائم و نشانه های پیر گوشی

نشنیدن صدای اطرافیان از فواصل دورتر

تقاضای تکرار گفته های اطرافیان

بلند کردن صدای رادیو و تلویزیون

مشکل در تشخیص و درک گقتار اطرافیان

پاسخ نادرست به سؤالات

نشنیدن صدای زنگ تلفن یا درب منزل

مشکل در شنیدن مکالمات تلفنی

به دلیل افت در فرکانس های زیر ، شنیدن برخی از حروف مثل س.ت.ش.ف.ز، مشکل می شود در نتیجه فهم و تشخیص گفتار سخت می شود. ولی بعضی از صداها که فرکانس بم دارند مثل صدای ماشین ها در خیابان به خوبی شنیده می شوند.

در گروهی از افراد مسن واکنش زیاد و اغراق آمیز نسبت به صداهای بلند وجود دارد.توانایی درک و فهم گفتار و تشخیص کلمات معمولا پایین می آید و گفتار به نظر نامفهوم و مبهم است.هم چنین به دلیل خستگی پذیری و تحلیل عصب شنوایی ،تأخیر در درک گفتار نیز دیده می شود.درک گفتار در محیط های شلوغ و مکان هایی که انعکاس صدا دارند،پایین می آید . در صورتی که سرعت کلام گوینده بالا باشد،جملات نامفهوم به نظر می رسند و درک گفتار پایین می آید.
در تعدادی از افراد ، وزوز(صدای سوت،زنگ و ..)در یک یا دو گوش و یا داخل سرممکن است وجود داشته باشد.

اقدامات درمانی

درمان مشخصی برای پیر گوشی وجود ندارد.معهذا ممکن است برای احتیاط،درمان های خاصی جهت حفظ باقیمانده شنوایی صورت گیرد.

اجتناب از مصرف دخانیات و مشروبات الکلی ، در معرض صداهای بسیار بلند قرار نگرفتن ،کنترل استرس و اضطراب ، مصرف امگا۳ و ویتامین های خانواده  B و در صورت فقر آهن ، استفاده از قرص های آهن (زیر نظر پزشک) میتواند تا اندازه ای مؤثر باشد.

بهتر است برای احتیاط به پزشک گوش،حلق و بینی مراجعه شود.پزشک ضمن معاینه کامل ، وجود اختلالات و بیماری هایی که سیستم شنوایی را تحت تأثیر قرار می دهند، بررسی می کند و در صورت لزوم اقدامات تشخیصی و درمانی را انجام می دهد و جهت بررسی کامل سیستم شنوایی ،فرد را به ادیولوژیست (شنوایی شناس) ارجاع می دهد. ادیولوژیست ضمن انجام آزمایشات کامل و تست های گفتاری نوع و میزان کم شنوایی را تعیین می کند.

اقدامات توانبخشی

بهترین و مؤثر ترین وسیله برای جبران کم شنوایی ، سمعک است.

ادیولوژیست با انجام تست های مختلف تعیین میکند  که آیا سمعک برای فرد مناسب است یا خیر و اندازه و نوع سمعک مناسب را با توجه به میزان و نوع کم شنوایی و وضعیت سلامتی و جسمانی فرد ،میل،سلیقه ،میزان سازگاری و بودجه وی تجویز می نماید . و در رابطه با اینکه سمعک در موقعیت های مختلف  چه کارآیی می تواند داشته باشد فرد را راهنمایی می کند.

برای اطلاعات بیشتر می توانید  به قسمت درباره شنوایی و کم شنوایی و هم چنین درباره سمعک مراجعه فرمایید.